5 beste 101 Barz-sessies

Die lijstjes blijven maar in mijn hoofd. Maar het blijft zo moeilijk om keuzes te maken voor een Wim Vis zoals ik. Dus tsja, dan stel ik het uit, ik procrastineer nog wat en voor ik het weet is er alweer een jaar voorbij. En dan kom ik ook nog met zo'n voor veel mensen nietszeggend lijstje als dit. Maar zie het dan als de eerste stap naar meer lijstjes. Als de eerste eenvoudige opstap naar iets lastigers. Als de Norwegian Wood in een Murakami-marathon. Beginnen met The Straight Story in een avond vol ingewikkelde en onbegrijpelijke David Lynch-films. Of de Cauberg nemen opweg naar de Mount Everest, zo u wilt.

Ik hou van hiphop. Helaas is er veel, heel veel rotzooi. Ik hou niet van teveel stoerdoenerij. Hiphop moet vooral een goede flow hebben, een relaxte beat en een paar punchlines die ik kan onthouden. Gooi er een vriendelijk ogende rapper bij en ik ben sold.

Als je een Nederlandse rapper bent, wil je graag ooit bij Rotjoch in de studio komen. Rotjoch begon tig jaar geleden met 101 Barz, het enige Nederlandse hiphopprogramma. Inmiddels is het uitgegroeid tot een begrip in de Nederlandse hiphopscene. En Rotjoch en zijn catchphrase 'Rotjoch op je beeldscherm!' ook.

Vaak komen er acts waar ik geen reet aan vind. Maar er zijn er een aantal geweest die ik werkelijk grijs draai/replay/converteer-naar-mp3 en stuk luister. Zodoende, de 5 'Must listen' 101 Barz-sessies. In willekeurige volgorde, maar met het beste als afsluiter.

1. Robian, Surya en Patrice

Het stukje van Robian (aka Rups, aka Superrups) is werkelijk een van de tofste stukjes rap die ik ken. Elke zin is scherp, fijnzinnig en well delivered. Robian doet zijn ding naar verluid vooral in rapbattles. Voor de rest kan ik werkelijk niks van de dude vinden, behalve nog een paar featurings in tracks van andere artiesten. Als iemands iets weet, holler. Ik vind hem echt te tof. De laatste zinnen doen het voor mij:

'Ik neem steeds meer afstand van rappers die nog thuis wonen, maar op tracks doen als gangsters,
Als ze zeggen dat steken hun werk is, dan steken ze waarschijnlijk asperges.
En proberen ze te blazen, popo checkt hun promilage, of die homo's hebben Duits leren praten..'

Daarna komt Surya, tof, maar niet mijn ding. Maar blijf vooral doorkijken tot Patrice komt. Die heel stoer halverwege het nummer een slokje van z'n miniatuurflesje whiskey neemt. Patrice heeft misschien wel een van de minst sympathieke hoofden ooit. Zijn teksten zijn los van zijn hoofd eigenlijk wel retestrak. Maar meneer gaat helemaal los, compleet met schuim op z'n lippen. De hele sessie is het best samen te vatten als deze Youtube-comment van ene 're rer':

'alleen robian kwam hard surya is kk schijt en die andere is gwn diaree' 

2. Fotosynthese

Die gast doet deze sessie op zijn 16de. En ik vind het geniaal. Foto is een slimme gast. Rapt in al zijn teksten over dat ie fijne ouders heeft, een mooi meisje en prettige jeugd. Niks hosselen voor z'n money. Niks prostituerende zussen of cocaine tussen z'n legoblokjes. Ik geniet zo van die gast en van hoe die het brengt. Foto is een baas. Enig minpuntje is dat ie over zijn eigen lyrics 'toppertje' zegt, maar meer klachten heb ik niet. Go.

3. Fakkelbrigade

Gasten zijn al heel lang bezig. Maar deze sessie is gewoon zo goed. Er was een tijd dat ik dit dagelijks 10 keer draaide en het zo ongeveer uit mijn hoofd kende. Favoriete zin:

'Ik hou van (...) meisjes met puntenslijpers en tijdens de lunch ontbijten' 

Maar ook vooral de afsluitende zinnen, waar zo ongeveer de hele Belgische eredivisie voorbijkomt zijn vet:

'Maar Standard Luik bouw ik met mijn Club Brugge. Als het aan een Anderlecht, gaat er niks gebeuren' 

In de comments is de mening vrij duidelijk over deze sessie: 'Teringharde sessie, behalve die kutchinees...'

4. Winne & Feis

Omdat beats met viooltjes altijd dik zijn. En omdat ik Winne zo'n relaxte chille stem vind hebben. En omdat ik het hem gun.

5. Skenkie

Saved the best for last. Ik ga er weinig over zeggen, behalve dat dit zo teringgoed is. Gast is een zuipende, uitkeringtrekkende blowerd, maar rappen kan ie als geen ander. Volgens mij unaniem gekroond tot een van de beste sessie ooit... Met als tekstueel hoogstandje toch wel:

'Man, al zou je zelf frituren, gast, dan was ik nog steeds vetter' 

Skenkie, go hit 'em!

----

Laat weten wat jij vindt.
En zal ik nog eens beloven om sneller het volgende lijstje erop te gooien? Bij deze dan...

Vijf 'must-listen' Nederlandse nummers..

Na zoveel fijne reacties op de eerste drie blogs, zit ik nu al ruim een jaar tegen de volgende post aan te hikken. Verschillende plannen hebben de revu gepasseerd.

• Top 5 mensen die ik graag geemigreerd zou willen zien (Ik zou teveel mensen tegen me in het harnas jagen, vrees ik. En ik kom nooit over Treble van vriend Jan heen...) 
• Top 5 van favoriete point guards in de NBA (Het zou te weinig mensen interesseren). 
• Top 5 favoriete videogames (Idem). 
• Top 5 Magic-kaarten (Idem. En ernstige imagoschade). 

 Nu heb ik me na verschillende half-affe lijstjes die ongetwijfeld nog weleens langs zullen komen, gaat dit het lijstje worden wat eindelijk afkomt. Een Top 5 Mooiste Nederlandse nummers.

Voor degene die de intentie en conventies achter dit blog vergeten zijn: Ik hou van lijstjes en geef graag wat terug: Wim's Lists. Volledig willekeurig, volledig arbitrair, slecht onderbouwd, maar hopelijk inspirerend. Enjoy.

1. Alsof er niets is gebeurd - Maarten van Roozendaal

 Maarten van Roozendaal is een prachtige zanger met de mond van Mickey Mouse. Lijkt permanent weinig uitgeslapen en quasi ongeinteresseerd. Kwakt glazen water in een teug naar binnen op het podium. Vermoed dat dat met biertjes off-stage ook zo gaat.

 Het nummer 'Alsof er niets is gebeurd' is zo'n nummer dat niks zegt, maar toch zo ongelofelijk veel. De hond blaft, de zanger zingt, alles is normaal. Zoals altijd. Alsof er niets is gebeurd....

 Dit nummer zou dit nummer niet zijn als het een Maarten van Roozendaal-achtige opbouw had. Van de lange halen bij het woord 'Schaduw', rustig. Vermoeid bijna. Je waant je in een dorp dat al jaren stilstaat, waar de was nog buiten hangt en waar de braderie het enige hoogtepunt in een droevig immer verstrijkend jaar is.

 Maar dan gaat het los. De jongen op de bakfiets. De kapellaan. De huisarts. Van alles. Om weer rustig te gaan liggen. Alsof er niets is gebeurd. Kippenvel of kippevel, hoe je dat ook schrijft.

 Ik vraag me elke elke zo af wat er toch gebeurd is. Suggesties in de comments svp.




2. Vaarwel - Stef Bos

 Dit lijstje zou geen eerlijk lijstje zijn als ik Stef Bos er niet op zou zetten. Van het predikaat 'compromis-muziek die ik het ooit gaf, omdat mijn moeder en ik het tijdens het gezamenlijk doen van de afwas allebei konden verdragen. (Zij wastte, ik droogde) tot jaren later waarop ik niet kan ontkennen dat ik een groot fan ben. Ik zou honderdduizenden liedjes van hem hier kunnen neerzetten en als je het bloed onder mijn nagels vandaan wil halen, begin je nu over 'Papa' :)

Maar goed, Vaarwel is werkelijk een van de allermooiste nummers ever. Kan er niks aan doen. Het is gewoon af, oprecht en komt binnen of je nou iemand dierbaars bent verloren of een relatie hebt verbroken of gewoon als je makkelijk gaat janken door mooie liedjes.... En het mooiste vind ik nog dat ik er nooit over gedacht heb dat 'Vaarwel' misschien eigen wel 'Vaar wel' betekent...



3. Alleen - Daniel Samkalden 

Daniel Samkalden zie ik nog steeds als een soort van persoonlijke ontdekking, al zagen vele duizenden mensen hem op de Uitmarkt in 2007 en werd ik er volgens mij door een vriendin op gewezen. Desalniettemin voelt het als een soort spannende serie die nog niemand kent en ik achteloos hier suggereer.

 Ik vind vrijwel alles even prachtig van Daniel Samkalden. En ik heb lang getwijfeld welk van zijn nummers ik nou werkelijk het allermooist vind. Zijn versie van de Wim Sonneveld-klassieker 'Het Dorp' is prachtig en goede vriend Arjan en ik zingen het in een dronken bui graag luidkeels.

Nog mooier is misschien wel 'Toen jij terugkwam uit Peru' over zijn vriendin die hij ophaalt op Schiphol en niet direct op hem af komt rennen, maar eerst om het railinghekje heen loopt. Je weet meteen dat het fout is. Het liedje staat garant voor een van de leukst gerijmde zinnen in de vaderlandse muziek, imho,

'De hele reis ging prima, je was goed geland in Lima' 

Ik word altijd zo blij van die zin.

Maar nu nummer 3. Het is notabene een vage demo van een liedje wat ik hem volgens mij nog nooit live heb horen zingen. Maar het is prachtig. Misschien is het juist wel de intieme setting die ervoor zorgt Of de cello die voor de nodige sfeer zorgt. Of het feit dat je het woord 'Schoenvetergaatjes' in een romantisch nummer weet te proppen. Mooi.




4. Linette - Axel Lukkien

Een ontzettend oud liedje en volgens mij ooit nog een heel klein bescheiden hitje ten tijde van toen 'Beetje Misselijk' van Buster Fonteyn pijnlijk genoeg een iets grotere hit was. Het is zo zoet (supergay, I know) en schattig, heeft zo'n mooi ritme en het is gewoon een superlief nummer. Om mijn beste buddy @jeroenkoster te citeren: 'I wanna dip my balls in it' .... #nohomo ;)



 5. Club Insomnia - Spinvis


Het hele nummer is een boek waar ik telkens in verdwaal. Ofzo. Je hoort telkens weer wat anders in dit hypnotiserende nummer. Het begin doet me denken aan het begin van verschrikkelijke maar o zo mooie film Irreversible (http://www.imdb.com/title/tt0290673/ - niet voor mietjes), alwaar de hoofdrolspeler in de eerste scene afreist naar misschien wel de allerergste plek op aarde. 'Fist moi..'

Ik geloof niet dat ik graag naar Club Insomnia ga. Het klinkt als een grote trip, maar dan wel met oogcontact met mooie meisjes die je het gevoel geven dat jij de enige bent op aarde. Dat zou me, denk ik, wel bevallen. Ja.

Het hele nummer is een prachtig meesterwerk. Een epos van een nummer waar Spinvis patent op heeft. Luister voor de grap ook nog eens dit, mocht u tijd over hebben. Maar eerst het fenomenale Club Insomnia:



Nummers die er ook zondermeer op hadden moeten staan:
Spinvis - Aan de oevers van de tijd
Spinvis - Club Insomnia
Conny Vandenbos - Weet je wat we doen
Abel - Onderweg (lach maar! Jullie vinden dat ook een mooi nummer!)
Hero - Toen ik je zag (Ontken het eens!)
Doe Maar - Belle Helene
Eva de Roovere - Fantastig toch
Iets van André Hazes

Ik hoor graag uw suggesties! Ik lees ze met veel genoegen in de comments...
Ook suggesties voor nieuwe lijsjes, meer dan welkom!

Vijf 'must come back' televisieprogramma's

Ik hou van televisie. Zoveel dat ik er zelfs mijn beroep van heb gemaakt. Ik hou wel van slechte televisie trouwens. Tenenkrommende stiltes in datingshow, pijnlijke ruzies om niks, droevige bruiloften en sneue realityshows. Het kan mij niet pijnlijk genoeg. Ik smul ervan. Vandaar dat ik nu met veel plezier kijk naar het dramatisch slechte 'Wie kiest Tatjana?' en 'Secret Story'. Maar ook voor programma's als De Liefdesmakelaar, Businessclass en andere programma's van bedenkelijk allooi, mag je me wakker maken, houden of schudden. Wat u wilt...

Deze keer vijf programma's waarvan ik vurig wil dat ze nog immer op de buis waren. Geen kinderseries van vroeger (die 'Vijf' komt vast nog wel een keer langs in de komende maanden), geen buitenlandse series, maar vijf programma's van Nederlandse makelij.

Moordspel - TROS
Als je mij zou vragen wat ik nu per direct terug zou willen zien, zou ik een aflevering van Moordspel zeggen. Misschien omdat ik het thuis niet mocht afkijken, misschien omdat je er van die spannende kaartjes met aanwijzingen bij kon kopen (5 gulden bij de Bruna) of misschien omdat er van die matig geacteerde toneelstukjes in zaten. Ik vond alles spannend aan Moordspel. Gedurende de aflevering werd er een soort toneelstuk op gevoerd waarin een moord werd gepleegd. Bekende Nederlanders (niveau Albert Mol) mochten vervolgens onder leiding van presentator Ron Brandsteder vragen stellen en aanwijzingen zoeken. Een soort Secret Story eigenlijk, maar dan wel goed uitgevoerd en bekeken.
Het heeft maar een seizoen gedraaid. Misschien was het niet zon enorm succes.

Buren - VPRO
Het irritante met Buren is, is dat steeds als ik langs de Belg zap en ik Buren zie staan, ik denk dat het weer terug is. Maar goed, dan zit ik dus naar een fucking Australische soap te kijken. Met Buren bedoel ik het fantastische programma van Frans Bromet. Frans ging op zoek naar de reden van burenruzies. Hondenpoep van Fikkie op het gazon van de buren, de puberende zoon die zijn 2 Brothers on the Fourth Floor-single te hard had aanstaan of gewoon omdat iemand de vrouw van de buurman voor hoer had uitgescholden. Moet je allemaal niet doen. En dan was Frans Bromet er als de kippen bij. En dan moet je net Frans hebben. Zonder gene, maar vooral met dat fenomenale zeurtoontje in zijn stem: 'Wat vindt u er nou van dat de buurman die baksteen door uw ruit heeft gegooid?' Hilarisch.

Was er nog maar zulke televisie.

Wie is de Mol? - AVRO

'Huh? Wie is de Mol? Dat bestaat toch gewoon...?' Ja, beste lezer, maar Wie is de Mol? van nu is niet meer de Wie is de Mol? waar ik ooit zo'n fan van was. Erop gewezen door vriend Kasper Verkaik, ging ik het kijken op de Belg. Onbekende mensen die hard hun best deden om zoveel mogelijk geld in de pot te krijgen, waarbij eentje onopvallend de boel probeerde te saboteren. Nu zien we tien BN'ers allemaal de boel saboteren om maar te proberen zoveel mogelijk verdacht te zijn. Ik, maar misschien sta ik daar alleen in, dat het er daardoor niet leuker op is geworden. Wie herinnert zich nog het tweede (?) seizoen van WIDM in Nederland. Sjors was fantastisch. Onbekende mensen waar je je gedurende de serie aan ging hechten. De aanwijzingen waren nog goed, de laatste afleveringen met alle clues was nog een openbaring. Nu blijkt dat als je goed had opgelet je had kunnen horen dat tijdens de bus-opdracht de tonen van de begeleidende tune gespeeld werden op dezelfde akkoorden als Obladi Oblada. Twee O's. Welke artiest heeft ook twee O's? Ja. Ozzie Osbourne. Wat is zijn bijnaam? Juist! Prince of Darkness. Waar zien we prinsen tegenwoordig nog? In Brabant bij het carnaval. Wie komt er uit Brabant? Juist! Patrick. Patrick is de mol. Het gebeurde pal voor je neus, suffie!

Nee, geef mij dan Sjors maar uit 2002. Die liep gewoon rondjes op dezelfde plaats. En flikkerde zijn geld weg. Kijk maar:

Rembo & Rembo - VPRO
Ik ga er geen woorden aan vuil maken. Zondagochtend werd ik wakker en wat hoorde en zag ik 'Je bent naar het toilet geweest en van je moeder moet je altijd  het toilet schoon achterlaten. Maar met die borstel gaat het wel even duren? Dan krijg je een idee..... (zie filmpje).... mag dat?'

Tsja. Wist toen niet wat ik ermee aan moest. Nu <dichterlijke vrijheid modus aan> gaat er geen dag voorbij dat ik er niet aan denk....

De Sleutels van Fort Boyard - AVRO
Alleen voor de tune alleen zou ik willen dat Fort Boyard terugkwam op televisie. Een boot die vaart naar een groot fort op een onbewoond eiland waar deelnemers opdrachten moeten uitvoeren tussen dwergen, krokodillen, slangen, vallende deuren en Bas Westerweel. Wat wil je nog meer? NIKS! Toptelevisie. Hoe het precies werkte, weet ik niet eens meer. Maar wel dat je sleutels moest verzamelen door opdrachten uit te voeren en als je dat niet snel genoeg deed, ging de deur dicht en moest je in de kamer blijven. De ene dwerg / midget / little person / laaf heettte Passepartout. Voor de andere naam kijk ik vriend Jeroen Koster aan, die ook een groot fan is. Jay? En dan was er ook nog een tovenaar ofzo of een fortbewaker. Ge-wel-dig!

Als ik die tune al hoor, komt de geur van Snackstars chips en Fanta al bij me naar boven. Ah toe, AVRO, probeer het nog een keer!

Welke heb ik gemist? Do comment!

Dit waren de Vijf van deze keer. De volgende komen er snel aan! Leuk dat veel mensen enthousiast reageren op dit blog. Vind ik erg leuk!

Vijf 'must see' tv-series

Ooit begon ik dankzij mevrouw Hertsenberg aan de serie 24. En sindsdien ben ik verslaafd aan tv-series. Dit zijn de vijf die je zeker moet zien.

The Wire
The Wire is niet zomaar een serie. Het is de allerbeste serie die ooit gemaakt is. Elke omschrijving doet de serie te kort, omdat je dan al snel vervalt in termen als 'politieserie' of 'serie over drugsbendes'. Het is zoveel meer dan dat. Het is een serie over de staat van Amerika.

The Wire is anders dan andere series. Er is geen spanningsopbouw naar het einde van elke aflevering. Er zijn veel te veel karakters. En de dialogen zijn soms moeilijk te volgen. Het kost je in het begin misschien wat moeite, maar, believe me, het betaalt zich uit. Ga...dat....zien! Ik zie het als een evangelie. Iets waarvan ik andere mensen op de hoogte moet stellen en van moet overtuigen. Bij deze. De openingsscene van de serie. Prachtig.

The Shield

Zeven seizoenen lang rauwe politieshit. Met extreem goed camerawerk. Mooi karakters. Meesterlijke verhaallijnen. En loei spannend. Vic Mackey is een held, maar je haat hem ook. Dat is het mooie van The Shield. Ze gooien je van de ene in de andere emotie. Tel daarbij op Glen Close en Forrest Whitaker en nog meer briljante acteurs. En je hebt een topserie. Fantastisch. Tagline: 'Mackey is not a cop. He's Al Capone with a badge' ...

24
You can't ignore 24. Rijm ik er zelf maar even op los. Op een gegeven moment ken je het trucje wel, dus krijgt de serie een beetje een wrange nasmaak. Maar de eerste seizoenen zijn uniek qua spanning, kijkervaring en snelheid. Toen ik voor het eerst keek, wist ik niet wat ik zag. En dan heb ik het heus niet alleen over Kim Bauer...  Als je het nog niet gezien hebt, koop seizoen 1 ergens. Zet het aan en je bent 24 afleveringen hooked. Soort Angry Birds alleen dan op DVD.

West Wing

Snel en soms wat te Amerikaans. Maar de verhalen zijn zo goed en spanningsopbouw is zo mooi, dat het toch een van mijn vijf meest favoriete series is geworden. Vooral de laatste seizoenen heeft het echt mijn hart gestolen. Ik baalde oprecht dat Sam, Toby, CJ en Matt Santos uit mijn leven gingen na zeven seizoenen. Kijk het vooral met Engelse ondertiteling overigens. En de hele serie leert je zoveel over de media, Amerikaanse politiek en het wheelen en dealen waar dat mee gepaard gaat. Dus én leuk om naar te kijken....maar dat is niet alles....én leerzaam! Zohee...

Tsja, en toen was er de nodige gewetensnood. Welke serie komt er wel op de lijst en welke valt er net buiten en komt bij de honourable mentions....

The Sopranos
Op basis van het criteria 'de serie moet wel af zijn' vielen er een paar af en was de keuze snel gemaakt. The Sopranos is fenomenaal. Een inkijk in het leven van een maffia-familie in de VS. Grof, hard maar met humor, fantastische karakters en prachtig acteerwerk. Tony Soprano is een baas, die je, ondanks al zijn geweldadigheid, in je hard opsluit en het liefst op je eerstvolgende feestje wil uitnodigen. Toffe, hele toffe serie.

Honourable mentions:
Dexter (Crowd-favourite)

The Killing (Deense topserie)

Sherlock Holmes (Pas 3 afleveringen op de BBC, maar wat een fantastische serie!)

Mad Men (Prachtig en mooi gemaakt. S4 was geweldig...)

Cold Feet (Tsja, Cold Feet.... Zo mooi.)
Lost (Amusant ende intrigerend...)

Ps. Suggesties voor zowel series als nieuwe lijstjes zie ik met veel plezier terug in de comments. Thnx!

Vijf 'must listen' hiphop platen

Ok. Hier het plan. Elke week een, of wanneer ik zin heb, een lijstje. Suggesties overigens welkom. Vandaag hiphop.

Ik hou van hiphop. Het is een goede afwisseling van andere muziek. En het gooit mijn stemming in een geforceerde overdrive. Ik hou van hiphop met een goede beat. En eigenlijk let ik nooit zoveel op de tekst, wat slap is. I know.

Maar dit zijn mijn absoluut favoriete 'zeker luisteren en meebouncen' hiphop platen....

Big Pun - Twinz
Dope beat. Goede flow. Dikke rapper. Wat wil je nog meer....

Camp Lo - Luchini (This is it)
Ik dacht dat Boris, ja die van Idols, de sample had gejat van Camp Lo. Maar Camp Lo jatte hem ook weer van de band Dynasty. Zie de beide naast elkaar hier.

Nas - New York State of Mind
Kijk naar lijstjes van de beste hiphop albums ooit en Illmatic van Nas staat vrijwel altijd bovenaan. Terecht. En dit is zondermeer het beste nummer van het album.

Jedi Mind Tricks - Put em in the Grave
Misschien een beetje een vreemde een in de bijt, maar Vinnie Paz z'n geluid is zo bruut. En de plaat beukt gewoon. Erg fijn. Concert in 2010 was goed, niet super, maar goed genoeg, ondanks alle ophef. Luister voor de grap ook zeker eens dit van JMT. Erg imposant.

KRS One - Sound of da Police
De grootvader van de hiphop en still going strong. Zijn concert in 2010 in de Melkweg was fenomenaal. Het wordt alleen nooit meer zo goed als 'Sound of da Police.

Ook goed:
House of Pain - On Point
Jurassic 5 - Jurassic Finish First
Immortal Technique - Peruvian Cocaine
Fresku - Twijfel
Jiggy Dje - Regen op warm asfalt